Na Państwa pytania odpowiada psycholog

mgr Magdalena Kraśnicka

Centrum Pomocy Psychologicznej i Psychoedukacji
AVANTI

Gabinet Psychologiczny
Legnica, ul. Benjamina Bilsego 7/13
tel. 604 20 81 80

e-mail: centrum.avanti@wp.pl

Jak oduczyć 5 letnie dziecko brzydkich słów - usłyszanych w przedszkolu od kolegów ( w domu bardzo staramy się aby takich słów nie było).

Z jednej strony trzeba jasno mówić o tym, ze to "brzydkie słowo" i nie wolno tak mówić, z drugiej strony nadmierne skupianie się na temacie, może wzmacniać u dziecka chęć sięgania po ten "zakazany owoc". Mówienie, powtarzanie  brzydkich słów przez dzieci jest zjawiskiem, z którym spotyka się każdy rodzic. Zwykle przemija. Warto uczyć dziecko wyrażania złości przez nazywanie swoich uczuć bez konieczności używania "brzydkich słów".

W jaki sposób pokonać lęki 3 latka związane z przebywaniem w ciemnym pokoju po przebudzeniu się w nocy?

Warto zadbać, aby dziecko nie spało w zupełnie ciemnym pokoju. Doskonale sprawdzają się w takim wypadku nocne lampki, w przyjaznych dla dzieci kształtach i kolorach. W momencie przebudzenia się dziecka w nocy, trzeba oczywiście zareagować - zapewnić, że nic złego się nie dzieje, przytulić, pogłaskać. No i oczywiście pamiętajmy o ulubionym misiu, pluszaku , które pomagają dziecku mierzyć  się z lękami i separacja od rodziców.

Czy 5 letnie dziecko należy zabierać na pogrzeb babci?

Warto dać sobie i dziecku prawo do tego, że " nic nie należy", a bardziej skupić się na tym czego na ten moment potrzebuje nasza pociecha. Żałoba i sposób jej przezywania (pochówek jest również jej częścią) zależą od wielu czynników np. siły więzi ze zmarłą osobą, rodzaju śmierci (np. śmierć w wyniku długotrwałej choroby lub nagła). Jeśli nasza pociecha potrzebuje wyjaśnienia co stało się z babcia i co to znaczy, ze umarła, trzeba o tym z dzieckiem porozmawiać. Niewiedza budzi lęk, a nawet najtrudniejsza prawda odpowiednio przekazana, w atmosferze ciepła i miłości jest dla dziecka do udźwignięcia. Może okazać się, że dziecko potrzebuje zobaczyć, gdzie teraz "będzie" babcia.

Pani w szkole stwierdziła, ze moje dziecko jest aspołeczne i nie potrafi nawiązać kontaktu z innymi. Chodzi do pierwszej klasy. W zerówce nic nigdy mi takiego nie zgłaszano, w domu dziecko wydaje się być normalne, śmieje się , bawi. Co może być tu problemem, gdzie się zgłosić ?

Należałoby porozmawiać z panią nauczycielką na jakiej podstawie tak sadzi, tzn. z jakich zachowań wnioskuje o tym, ze dziecko jest aspołeczne i w jakich sytuacjach. Jest to ważne, ponieważ zachowania niepożądane mogą mieć wiele przyczyn np. płynąć  z lęku. Oczywiście trzeba porozmawiać o tym z dzieckiem, w szczerej, swobodnej rozmowie. Może warto zaprosić kolegów i koleżanki do domu, po to, aby relacje z rówieśnikami nabrały nieco innego znaczenia (w szkole może pojawiać się rywalizacja i walka o pozycje).Jeśli to nie pomoże trzeba wnikliwiej przyjrzeć się problemowi. Można zgłosić się do poradni dla dzieci i młodzieży (w Legnicy przy ul. Asnyka).Pozdrawiam i życzę wiary w swoje rodzicielskie możliwości a przede wszystkim wiary w dziecko.

Mam 3 letniego synka. Wkrótce urodzi mu się brat. Jak przygotować dziecko na powitanie brata?

Narodziny rodzeństwa to oprócz wielkiej radości i ciekawości, również "wielka niewiadoma" . W przeżyciu dziecka może rodzić się prawdziwy rywal lub rywalka. Warto rozmawiać z dzieckiem o tej sytuacji, pomagać mu nawiązać kontakt z dzidziusiem (tak jak to robi mama, która głaszcze brzuch lub wyczuwa ruchy). Bardzo ważne jest dawanie dziecku poczucia bezpieczeństwa w postaci zapewnień, że bez względu na okoliczności, jest nadal kochane. Biorąc pod uwagę okres rozwojowy synka, na jaki przypadną narodziny brata, warto zaangażować tatę, dziadka, wujka, aby byli blisko.

Mój 9 letni syn zaczął moczyć się w nocy. Bardzo się tego wstydzi. Ostatnio w szkole był wyjazd na 3 dniową wycieczkę i syn nie chciał jechać. Gdzie zgłosić się z takim problemem?

Przyczyn moczenia nocnego u dzieci można upatrywać w wielu czynnikach. Należałoby udać się do lekarza w celu wykluczenia czynnika fizjologicznego. Pomoc psychologiczna można uzyskać w poradniach dzieci i młodzieży (w Legnicy przy ul. Asnyka).

Dwa lata temu rozstałam się z ojcem dziecka, jednakże spotykaliśmy się wspólnie i spędzaliśmy razem czas. Wspólne wyjazdy, wakacje. Obydwoje nie byliśmy do końca pewni swoich uczuć. Obecnie rozstaliśmy się definitywnie, mamy pięcioletnią córkę. Czy powinniśmy porozmawiać z dzieckiem i wytłumaczyć , iż relacje nasze ulegną zmianie i rodzice nie będą już razem się spotykać i wyjeżdżać na wakacje. Dodam , iż mieszkaliśmy osobno. Natomiast obecnie były partner związał się z kimś, do tej pory Nasze dziecko nigdy nie widziało nas w obecności innych partnerów. W jaki sposób przekazać pięciolatce takie informacje?

Jak najbardziej Pani intuicje są słuszne. Należy porozmawiać z córeczką o tym, co się zmieniło, jak również o tym, co się nie zmieniło i nie zmieni tzn. o tym, że jest ona nadal kochana przez swoich rodziców. Nawet bardzo trudna informacja, jeśli podana jest dziecku w atmosferze poczucia bezpieczeństwa, jest przez nie do udźwignięcia, dlatego nie należy się tego bać. Warto dać córce i sobie czas tzn. nie oczekiwać, że powiedzenie o nowych partnerach będzie łatwe, a przyjęcie tego proste. Jeszcze raz warto zapewnić dziecko o swojej miłości, tłumacząc, że tak się w życiu dorosłych czasami zdarza, ale że nie jest to absolutnie winą dzieci.