Przepuklina pępkowa .

O przepuklinie pępkowej mówimy gdy trzewia niemowlęcia próbują wypchnąć się na zewnątrz przez niedomknięty pierścień pępkowy. Może być mała ale często osiąga nawet 3-4 cm. Jest to drobna wada wrodzona i nie jest prawdą, że powstaje ona u malucha gdy ten często płacze lub krzyczy. Najczęściej zdarza się u wcześniaków i niemowląt z niską wagą urodzeniową.

Nie jest to poważny problem zdrowotny, bardziej defekt kosmetyczny. Problem pojawia się wtedy , gdy przepuklina jest duża (ponad 2 cm), ponieważ może wtedy dojść do uwięźnięcia jelit i dziecko potrzebuje natychmiastowej pomocy chirurgicznej. Może bowiem dojść do martwicy fragmentu jelita, na szczęście zdarza się to bardzo rzadko.

Jak postępować z przepukliną pępkową? To zależy od jej rozmiarów. Jeśli jest mała i nie przekracza 1 cm czekamy aż sama się zrośnie. Zwykle zarasta w ciągu roku, czasem dwóch lat. Natomiast jeśli jest większa niż 2 cm rzadko zrasta się sama i wtedy trzeba ją leczyć zachowawczo lub operować. Leczenie zachowawcze polega na zaklejaniu przepukliny specjalnymi plastrami , jednak tylko pod stałą kontrolą lekarza (nie wolno robić tego samemu). Leczenie operacyjne jest w tym wypadku najbardziej pewne i skuteczne. Jest to prosty zabieg w znieczuleniu ogólnym, a blizna jest praktycznie niewidoczna.

Magdalena Marciniak